Sustainability

 

Pochodzenie wapienia

Sądzi się, że wapień istnieje od ponad 3 miliardów lat – od czasów prekambryjskich. Płytkie morza stanowiły doskonałe środowisko dla tworzenia węglanu wapnia, który powstaje pod wodą w wyniku gromadzenia osadów biologicznych.

Bioakumulacja węglanu wapnia odbywa się w wodzie (najczęściej morskiej) zawierającej wiele koralowców, alg i muszli, w temperaturze 25–30°C. Wody nie mogą być zbyt głębokie, aby organizmy miały dostęp do światła słonecznego. Idealnym środowiskiem są płytkie morza tropikalne.

Ze względu na wędrówkę kontynentów złoża węglanów o różnym wieku znajdują się w różnych miejscach na świecie.

 


 

 

Huragany, silne prądy morskie i fale niszczą koralowce, algi i muszle, rozdrabniając je. Powstały w wyniku tego piasek osadza się na dnie morza i z czasem przesuwa się w poziomie. Tworzenie się wapienia z osadów trwa tysiące, a nawet miliony lat, ponieważ osady muszą zostać sprasowane i scementowane pod wpływem nacisku kolejnych osadów.

Warstwy skał osadowych są wyraźnie widoczne. Skały rafowe zwykle charakteryzują się „pagórkowatym” kształtem i bardzo dużym rozmiarem. 

Podobnie jak w przypadku formowania się gór w wyniku ruchu płyt tektonicznych, skały węglanowe zostały przeniesione z dna mórz lub miejsc położonych jeszcze głębiej na powierzchnię ziemi. Dzięki temu są nie tylko widoczne, ale także można je wydobywać.  

Proces tworzenia skał węglanowych rozpoczął się miliardy lat temu i nadal trwa.

Zob. zdjęcia w GALERII POŚWIĘCONEJ SKAŁOM